Sebahattin GÖKBAŞ

TAM TARİHİ HATIRLAMIYORUM BELKİ AMA YAKLAŞIK 10-12 SENELİK BİR BAĞ ÇOCUKLUĞUMUZ HEP BİRLİKTE GEÇMİŞTİ ÖĞLEN BİSİKLET SÜRMEYE PARKA OYNAMAYA GİDERDİK TABİ BU SÜREDE BÜYÜYORDUK 5-6 KİŞİLİK ARKADAŞ GRUBUYDUK HİÇBİR ZAMAN BAĞIMIZ BİTMESİN DİYORDUK HİÇBİR ZAMANDA BİTMEDİ EVİMİZİN ÖNÜNDEKİ PARKTA GECELERE KADAR OTURURDUK PATEN SÜRMEYİ VOLEYBOL OYNAMAYI BİRLİKTE ÖĞRENMİŞTİK TÜM MAHALLENİN GÖZDE ÇOÇUĞUYDU BELKİ ARAMIZDAN ERKEN AYRILDI AMA HİÇBİR ZAMAN GİTMEDİ SENİ ÇOK SEVİYORUZ HUZURLA UYU

İlk online dersti sanırım Temel bilgisayar dersiydi, o zamanlar pandemi'den dolayı bazı dersler online oluyordu. Ben temel bilgisayar dersine girebilmiştim, Sebahattin ise girememişti. Bana dediki daha ilk ders tabi :) "hoca almıyor beni ya 10 dakika oldu söylesene hocaya" dedi. Bende direkt yazdım "hocam arkadaşım Sebahattin Gökbaş derse katılmak için izninizi bekliyor 10 dakika olmuş almamışsınız derse" diye, hocada "daha 5 dakika olmadı ders başlayalı arkadaşlar" dedi. Sonra baktım gerçektende daha 5 dakika olmamış ders başlayalı sonra bir baktık ingilizce dersine istek atmış Sebom. Sonra ona bayağı gülmüştük. Keşke daha bir sürü gülecek anımız olsaydı uzun yıllar boyunca. Mekanın cennet olsun inşallah.

Bugün 6 aydan fazla oldu kardeşim. Gardaş naptın deyişini özledim. Ailen sevdiklerin hep yanındalar ben uzun zamandır uğrayamadım ama dualarım seninle. Çeşmen yapılmış, çeşmeden akan her damla su ağzında bulunur inşallah. Toprak sıkmasın seni yattığın yer incitmesin, Allah'a emanet ol. En yakın zamanda geleceğim yanına inşallah.

Gardaşım iyisindir inşallah, bugün mezuniyette hep yanımdaydın sayende güzel bir üniversite hayatım oldu. Dualarım hep seninle. Benim çok güzel arkadaşlarım oldu ama kardeşim diyebileceğim ilk kişi sensin. Beni yazılıma sen başlattın. Her yaptığım projede seni anacağım. Adını her gittiğim yerde anacağım. Her zaman kalbimdesin. Çok özledim seni inşallah görüşelim. Burada çok vakit geçiremedik. Çok erken oldu vedan kardeşim. Halen kabullenemiyorum. Yurtta odanın kapısı her çaldığında belki umuduyla kalkıp durdum. Şimdi anlıyorumda büyüklerin duası kabul oluyormuş Rabbim seni hep iyilerle karşılaştırsın derlerdi. Hiç kötü arkadaşlıklarım olmadı ama senin gibi iyi bir dostum kardeşim olmadı.

Sebahattin ile ilk tanışmamız yurt ortamında olmuştu. Sanki ilk defa değil de kırk yıllık bir dostluğumuz varmışçasına sıcak kanlıydı.Ben onu Sebahattin olarak değil Efe olarak tanıdım. Efe'yi küçük bir çocuğu nasıl seversiniz, nasıl tatlı gelirse öyle küçük bir çocuk gibi severdim.Onunla bir araya geldiğimde surat astığımız bir anı hatırlamam, hep gülerdik, hep bir muziplik peşindeydik, ortamdaki herkesle böyleydi. Biz onların birkaç devre üstüydük,yaşça da büyüktük ve hepimize abi derlerdi ama gün geçtikçe üniversite ortamında abilik olayı kalmaz herkes yaşıt gibidir. Bir gün 10-15 kişilik bir ekibin içerisinde biz herkese abi dedik ama gerçek anlamda abiliği hak eden iki kişi var biz onlara abi diyeceğiz demişti. O iki kişiden biri bendim. Bu cümlesi beni o kadar gururlandırmıştı ki hayatımda bu kadar gururlandığım an çok nadirdir.Onlar diye bahsettim çünkü onlar hep iki kişilerdi bende hep öyle kalacaklar FYT ve EFE.
Aklımda kalan başka bir anımız da Portakal Çiçeği Festivali için Adana'ya gidiyorduk, tren ile gittik. Trende boş koktuk olmadığı için kapı önlerinde gidiyorduk. Kapının önündeki basamağa oturduk saatlerce her şeye güldük. Sanırım Karaisalı taraflarındaydı bir dayı bindi, dayı 60-65 yaşlarında, gri şalvarlı, tütün içmekten sapsarı olmuş pos bıyığı var. Efe bana Kaş göz yaptı bir şeyler söyledi güldük, dayıya döndü "dayı bundan sonraki durak neresi" dedi.Dayı da direkt "Durak" dedi. Efe "evet, dayı duracağımız durak hangisi işte" dedi.Adam yine "durak" dedi. Efe bana döndü "abi, dayı bizimle dalga geçiyor." Dedi. Yine güldük falan anlamıyor mu falan diyoruz. Bir sonraki durağa geldik, tabelaya baktık ki "Durak" yazıyor meğerse biz dayıyı anlamıyormuşuz. Adana'ya kadar buna gülmüştük.
Biz Efe ile hep güldük, onu hep gülerek hatırlayacağım. Onun için gözyaşım döküldüğünde Efe bunu istemezdi, gülerdik biz onunla diyorum. Fotoğrafraflarına her baktığımda ağlarken gülmeye başlıyorum.
Seni hiç unutmayacağım kardeşim?
Mekanın cennet olsun, toprak seni incitmesin.

Gardaşım bugün sensiz geçen 135. gün zaman çok hızlı gibi geliyor ama çok boş geçiyor sensiz. Gardaş hadi ben geldim kalk demeni özledim. Böyle konuşarak seni üzmüyorumdur inşallah. Toprak incitmesin seni. Allaha emanetsin.

Aralık ayının ilk haftasında bizim yurt başvuru sonuçlarımız olumlu sonuçlanmıştı. Ben yeni yurda geçiş yapmıştım ama Sebom ablasının yanın olduğu için geçememişti. Aralığın ikinci haftasında yeni gelmişti buraya(Niğde'ye). Eşyalarını aldı yeni odasına taşıdığında Buğra diye bir çocuk varmış odalarında çok kokuyormuş. Valizindeki eşyalarını yerleştirmeden benim odama geldi ve "Gardaş benim odamdaki oğlan kokuyor, burada kalacağım bende." dedi. "Gel gardaş" dedim bende. Aynı odaya çıkana kadar 2.sınıfta aynı odaya çıktık resmiyette ama 1.sınıftada aynı odayı paylaştık. Aynı aşı aynı yemeği aynı güzel anıları paylaştık.

Sebahattinle başka bir anımızda yurttan çıkmıştık kampüs dışındaki yurttaydık o zaman, derse geç kalmıştık acele etmeye çalışıyorduk ama bir yandanda inşaatın önündeki köpekleri doyuruyorduk. O sırada siyah bir BMW gördük birbirimize bakıp aynanda keşke şu adam bizi okula bıraksada dolmuşla uğraşmasak dedik. Tam o esnada adam durdu "gençler üniversiteye mi gideceksiniz?" diye sordu. Bizde "evet, abi üniversiteye geçeceğiz." dedik. Adamda "Atlayın o zaman sizi bırakayım" dedi o an çok mutlu olmuştuk.

Sebahattin ile her gün okul kütüphanesinde çalışıyorduk. Bana nasıl kodlamaya başlayacağım ile ilgili yardımcı oluyordu ve her gün tadı güzel olmayan kampüsteki pizzadan yiyip geliyorduk. Yurttaki yemek hakkımızın tamamıyla meyve suyu alıyorduk kişi başı 6 meyve suyu ve 2 adet mandalinalı maden suyu alıp odaya geçiyorduk odada çalışıyorduk geceleri. Odadaki diğer arkadaşlar rahatsız olmasın diye mum almıştı odada mum yakıyorduk :)

Sebahattin ile ilk tanışmam yurtta oldu. Yurttaki oda arkadaşımdı ilk gün tanıştık sonra hangi bölümde okduğumuzu sorduk aynı bölüm olunca biraz daha kaynaştık. İlk günden son anımıza kadar birbirimizin dostu olduk. Birlikte eğlendik birlikte güldük birlikte stres yaşadık. Her şeyimiz birdi. Kaç arkadaş ilk günden birbirine bir şey aldıktan sonra hesaplaşmaya gerek yok kasa ortak zaten der ki? Sebom demişti.

Sebom ile tanışıklğımız yaklaşık 10 yıldan fazlaya dayanıyor ilk olarak arkadaşım yani erdemin kardeşi olarak bir ilişkimiz vardı ama son 2-3 senedir benim en iyi arkadaşlarımdan biriydi yaşıt olmamamıza rağmen.Beraberken her konu hakkında konuşabilirdik genel de ortak güldüğümüz şeyleri konuşurduk instagram'dan birbirimize attığımız 10 reels'in 8 tanesi " DÜMENDEN KADİR HOCA"idi , beraberken çok gülerdik ona.Çok yardımsever biriydi Sebom çözemediğim bilgisayar ile alakalı problemi "abi anydesk indir ben 10 dk hallederim :)" derdi ki hemen hallederdi.Abi kütüphanedeysen hem gelip seni göreyim hem de ders çalışayım derdi beraber sabahlardık.Çok özledim Sebom seni sürekli senden mesaj bekliyorum "abi kütüphanedeysen yanına uğrayım" diye. Seni anlatmak için kelimelerim yetersiz kalır. Rabbim seni cennetin en güzel yerinde ağırlasın sen orayı hak ediyorsun çünkü. Sevgiyle ve çok özlemle canım Sebom.Mekanın cennet olsun inşallah.

Bugün 63 gün oldu. Seni çok özledim gardaşım. Her yerde sen varmışsın. Sağa bakıyorum bir anımız sola bakıyorum bir anımız var. Keşke burada olsan da o anıların daha iyilerini kötülerini fark etmez yaşasak. Gel bari rüyamada göreyim seni. Sohbetini çok özledim hacım. Huzur içinde uyu. Yanına kaç geldim hiç birisinde hoşçakal diyemedim sana çünkü son vedalaşmamızdaki halindesin aklımda hep selam veriyorum gelirken giderkende ne denir bilemiyorum.

Hayattaki en büyük lüks sevdiklerinin yanında olmasıymış aslında, seni kaybedince anladım bu lafın anlamını. Sabah uyandığımda yokluğunu hissetmenin, kalbimde oluşturduğu boşluğu hiçbir şey dolduramayacak mesela. Bir daha seni arayamayacağım ,gezip dolaşamayacağız ,sınavlarda kopya çekemeyeceğiz en önemliside seni bi daha göremeyeceğim. İnsan buna ağlarmış zaten. Sürekli rüyalarıma geliyorsun. En son gördüğümde lunaparkta sohbet ediyor ,yürüyorduk. Ben yemek için başka bir yere gittim. Sonra biranda kaza yaptığını hatırladım. Hemen seni bulmaya gittim. Yolun sonunda görmüştüm. Seslendim ama sen benden koşarak uzaklaştın. Düşündüm ki seni görüp uyarırsam, her şeyi engelleyebilirim. Ama yapamadım, başaramadım. Keşkelerle geçecek belki hayatımız ömrümüzün sonuna kadar… Bundan bir sene önceye kadar hep geleceğe gitmek isterdim o zamanı merak ederdim. Ne olur ne biter diye. Büyüdükçe anladım ki geçmişte kalmak isterim sadece. Anılarımızın içinde hapsolup hiç bitmesin isterdim. O kadar çok anımız varki yazmaya başlasam sayfalar yetmez. Seni çok özledim be kardeşim çık gel artık bitsin bu özlem. İnsan nasıl alışsın yokluğuna. Sana son bir kez sarılmayı o kadar çok isterdim ki. Ama bırakamazdım, izin vermezdim gitmene. İnsan sevdiğiyle vedalaşmazki. Varsın öyle olsun. Seni seven insanlar, biz, seni hiç unutmayacağız. Hep seni iyiliğinle anacağız ve çok güzel hatırlayacağız. Allahım seni cennetin en güzel köşelerinde ağırlasın. Yattığın yer seni incitmesin. Sen benim için her zaman dünyanın en iyi arkadaşı olarak kalacaksın. Her zaman❤️